Gezondheidsspecial hond en vaccinatie

Gezondheidsspecial hond en vaccinatie

Inleiding

Een hond loopt het risico besmet te worden met allerlei soorten parasieten, bacteriën en virussen die ziekten kunnen veroorzaken. Om ziekten en vooral ernstige ziekten zoveel mogelijk te voorkomen, is het belangrijk dat honden gevaccineerd zijn.

Er zijn meerdere fabrikanten die vergelijkbare entstoffen maken ter voorkoming van bepaalde ziekten. Het is afhankelijk van de dierenarts welk merk en soort gebruikt wordt.

In principe moeten we ervan uitgaan dat alle merken een vergelijkbare kwaliteit van entstof bieden of dat de dierenarts een bewuste keuze heeft gemaakt voor het merk dat volgens deze arts het beste resultaat geeft.

Het is goed te beseffen dat bij een vaccinatie niet alleen de werkzame entstof wordt toegediend, maar ook hulpstoffen.

De werkzame entstof is een deel van het virus of van de bacterie waartegen bescherming moet worden opgebouwd.

Hulpstoffen worden aan het vaccin toegevoegd om diverse redenen. Ten eerste om de werking van de entstof te verbeteren, ten tweede om de houdbaarheid van het middel te verlengen en ten derde om de toediening beter te maken.

Verder kan een vaccin nog reststoffen uit het productieproces bevatten. Hoewel de fabrikant zal proberen deze er zoveel mogelijk uit te halen, is het niet uit te sluiten dast er nog restanten van stoffen in het vaccin zitten die er niet in horen te zitten.

Dat brengt ook een probleem naar voren met vaccinaties, namelijk dat niet alleen van belang is dat de entstof veilig is, maar dat hetzelfde van toepassing is op de hulpstoffen.

Als van een entstof is vastgesteld dat deze geen bijwerkingen geeft, dan kan een hond toch last krijgen van een vaccinatie vanwege de hulpstoffen die wel bijwerkingen geven.

Coderingen

Vaccinaties die (meestal met een sticker) in het paspoort van de hond worden aangetekend, kennen een bepaalde codering met letters. Deze letters zijn een aanduiding van de naam van de ziekte of van het organisme dat de ziekte veroorzaakt.

Is een vaccin werkzaam tegen meerdere ziekten, dan staat er een combinatie van letters. Soms is het lastig om te herleiden welke letter correspondeert met welke ziekte.

R

De letter R staat voor Rabiës. Dit is de vaccinatie tegen hondsdolheid. Soms wordt het volledige woord Rabiës gebruikt en soms ook Rabisin, de naam van de werkzame stof.

D – C

De letter D is een aanduiding voor Hondenziekte en staat voor Distemper, dat is het virus dat hondenziekte veroorzaakt. Soms wordt in plaats van de D de letter C gebruikt, een aanduiding van de ziekte van Carré, een andere naam voor de ziekte Distemper.

Let op hier niet de vergissing te maken door de letter H als Hondenziekte te zien, want de letter H heeft een andere betekenis. Soms is de aanduiding CDV, hetgeen staat voor Canine Distemper Virus.

H – A – A1 – A2

De letter H staat voor Hepatitis, dit is een besmettelijke leverziekte. Soms wordt de letter A gebruikt, die staat voor het Adenovirus, de veroorzaker van Hepatitis.

Het Adenovirus kent 2 varianten, aangeduid als A1 of A2. Het vaccin is ook op één van beide varianten gebaseerd. Vanwege de bijwerken die variant 1 geeft wordt tegenwoordig gevaccineerd met variant 2, meestal aangeduid als A2. De aanduiding CAV1 en CAV2 komen ook voor en staan respectievelijk voor Canine Adeno Virus type 1 en type 2.

P – Pv

De letter P staat voor Parvo, een besmettelijk virus dat lang kan overleven in de omgeving. Soms wordt Pv gebruikt om Parvo aan te duiden. De aanduiding CPV staat voor Canine Parvo Virus.

Let op dat de aanduiding Pi een andere betekenis heeft.

Pi

De letters Pi staat voor Para-influenza. Dit is eigenlijk een griepprik voor honden. De bescherming van de Pi vaccinatie werkt ook tegen één van de veroorzakers van kennelhoest.

L – L2 – L4 – Lci – Lepto

De letter L staat voor Leptospirose, de veroorzaker van de ziekte van Weil. Er wordt ook wel gebruik gemaakt van de aanduiding Lepto, maar meestal wordt met een cijfer aangegeven tegen hoeveel varianten van het leptospirosevirus de vaccinatie bescherming biedt.

De aanduiding L2 geeft bescherming tegen 2 varianten, de leptospirose icterohaemorrhagiae (overgebracht door ratten) en de leptospirose canicula (overgebracht van hond op hond). In plaats van L2 wordt ook wel Lci gebruikt, om de soorten aan te geven.

De aanduiding L4 geeft bescherming tegen 4 varianten, naast de 2 al genoemde varianten zijn dat de leptospirose australis/bratislava (overgebracht door muizen) en de leptospirose grippotyphosa (overgebracht door egels, varkens en paarden).

KC – B – Bb

De letters KC staan voor Kennelhoest (Kennel Cough). De letter B die ook wel wordt gebruikt, eventueel als Bb staat voor bordetella bronchiseptica, de veroorzaker van kennelhoest.

Er kan op 2 manieren gevaccineerd worden, via een onderhuidse injectie en via een verstuiving in de neusgaten.

Vaccinatieschema puppy’s

Er bestaan vaccinatieschema’s en de meeste schema’s die dierenartsen hanteren komen behoorlijk goed met elkaar overeen.

Voor puppy’s komt het neer op vaccinaties op de leeftijden van 6 weken, 9 weken, 12 weken en 1 jaar. Er zijn schema’s die de laatste puppy vaccinatie vervroegen naar 6 maanden.

Voor het herhalen van de vaccinaties worden een aantal redenen gegeven. Er wordt als eerste reden genoemd dat op jonge leeftijd de bescherming die de puppy’s via de melk van hun moeder krijgen de werking van de vaccinatie hinderen. Hierdoor geven de vaccinaties met 6 weken en 9 weken onvoldoende bescherming. Je kunt je afvragen waarom die dan worden gegeven, als de bescherming nog van de moederhond afkomt.

Dierenartsen die de vaccinatie na 1 jaar hebben teruggebracht naar 6 maanden noemen als reden dat bij een klein deel van de puppy’s zelfs op 12 weken de vaccinaties nog niet volledig werkzaam zijn, omdat er ook dan nog immuniteit via de moederhond bestaat.

Dan wil men de risicoperiode inkorten van 40 weken (1 jaar minus 12 weken) naar 14 weken (6 maanden minus 12 weken).

Vaccinatieschema volwassen honden

Voor volwassen honden staat in de meest gebruikte schema’s dat de vaccinaties tegen Parvo, Distemper en Hepatitis (de zogenoemde cocktail enting) elke 3 jaar moet worden herhaald en dat de vaccinatie tegen Leptospirose elk jaar moet worden herhaald. Toch zijn er nog genoeg dierenartsen die ook de grote cocktail jaarlijks herhalen.

Er is in de onderzoekswereld naar virussen, bacteriën, vaccins en immunologie heel wat gaande en de meningen zijn sterk verdeeld. Voor hondenbaasjes is het moeilijk om te weten wat waar is en wat niet.

Feit is wel dat de genoemde vaccinatieschema’s zijn gebaseerd op hetgeen de fabrikant van het vaccin als periode aangeeft waarin het vaccin werkzaam is. Die fabrikant heeft uiteraard een zakelijk belang in het produceren en verkopen van zoveel mogelijk vaccins, dus rijst de vraag of die mening wel bepalend mag zijn voor de schema’s.

Onafhankelijke onderzoekers wijzen erop dat de schema’s teveel onnodige vaccinaties bevatten en dat die hoeveelheden niet zonder risico’s zijn voor de honden en het tegenovergestelde resultaat kunnen geven dan waar de vaccinaties voor bedoeld zijn.

Een tussenoplossing is het laten doen van een titerbepaling, dan wordt aan de hand van wat afgenomen bloed gekeken hoeveel antistoffen er nog zijn tegen bepaalde ziekteverwekkers.

Rescue honden

Ongeacht wat er nou wel en niet waar en noodzakelijk is van die vaccinatieschema’s, met rescue honden is het sowieso een ander verhaal.

Zodra een hond wordt gered uit het zwervend bestaan, is er niets bekend over de leeftijd van de hond, die wordt bij inschatting vastgesteld. De ene hond is een paar maanden oud, een andere hond is een paar jaar oud. Al die tijd is de hond niet gevaccineerd.

De hond kan een teefje met puppy’s zijn, puppy’s van enkele weken of enkele maanden oud. Bij puppy’s is de leeftijd uiteraard wel iets nauwkeuriger in te schatten, maar de precieze leeftijd blijft onbekend.

De schema’s zijn dus (indien ze juist zijn) handig voor honden die gefokt worden, maar niet voor rescue honden.

Rescue honden beginnen pas aan hun vaccinaties nadat ze gered zijn en ondergebracht zijn in de opvang. Hebben ze voordien al een besmetting opgelopen, dan komt een vaccinatie helaas te laat en moet gekeken worden of de hond kan herstellen van de opgelopen ziekte.

De rescue puppy’s mogen vanaf 12 weken de vaccinatie rabiës krijgen en moeten dan nog 3 weken wachten voordat ze naar Nederland mogen reizen. Meestal zorgt de organisatie ervoor dat de puppy’s ook de vaccinaties tegen Distemper, Hepatitis en Parvo hebben gehad. Leptospirose verschilt sterk tussen de ene en de andere organisatie en soms zelfs per hond van dezelfde organisatie.

De wel gegeven vaccinaties zijn te herkennen aan de lettercodes in het paspoort van de hond. Nieuwe vaccinaties mogen niet eerder toegediend worden dan op de data die in het paspoort staan vermeld. Later mag zeker wel en is in de meeste gevallen zelfs aan te bevelen. Niet zelden wordt de geldigheid van de DHP vaccinatie op slechts 1 jaar gezet.

Nederlandse honden

Zoals gezegd is het bij gefokte honden mogelijk het vastgestelde vaccinatieschema aan te houden. Helaas is het in Nederland zo dat een groot deel (tussen de 65% en 70%) van de honden die als puppy bij een baasje komen, uit de illegale fokkerijen (ook wel broodfok genoemd) afkomstig zijn.

Het woord “illegaal” heeft hierin een brede betekenis. Niet alleen vindt het fokken illegaal plaats, maar het gebeurt ook onder erbarmelijke omstandigheden. Teefjes die het daglicht nooit zien en vastgeketend liggen in vuil en viezigheid, ingespoten met hormonen om weer zo gauw mogelijk een volgend nestje te baren.

Dit gebeurt veel in landen in het oosten van Europa en vervolgens worden de hondjes dan in o.a. Nederland geïmporteerd. In het verenigde Europa is er geen controle op transporten die onder een andere noemer gedaan worden.

Niet alle puppy’s overleven die reis, maar dat verlies nemen deze gewetenloze lieden gewoon, want ze verdienen er toch wel kapitalen mee.

In Nederland lenen mensen die er financieel gewin van hebben zich als tussenpersoon. Ze verkopen de puppy’s en hebben er een goed verhaal bij waarom het voor de koper niet mogelijk is de moederhond te zien.

Via de importeurs is bekend welke dierenartsen bereid zijn een paspoort af te geven, compleet met chipnummer en daar vaccinaties in te vermelden die in werkelijkheid nooit zijn gegeven. De geboortedatum van de puppy wordt aan de zogenaamde vaccinatiedatum aangepast.

Het zal duidelijk zijn dat deze puppy’s een groot gezondheidsrisico lopen terwijl de betrokken mensen, het baasje en de dierenarts, denken dat alles goed is, het hondje lijkt namelijk volgens het schema te zijn gevaccineerd.

Lees meer over dit onderwerp op de website van Doggo.

De Nederlandse dierenarts en vaccinaties

Het is triest en ergens ook wel schrijnend dat dierenartsen, hoewel ze toch ook kunnen weten dat ruim 65% van de puppy’s in Nederland uit de broodfok afkomstig zijn, zelden of nooit alarm slaan en bij controle ook tevreden zijn over de in het paspoort vermelde vaccinaties.

Daar staat tegenover dat ze wel geregeld iets aan te merken hebben op de vaccinaties van rescue honden. Juist omdat daar niet gesjoemeld is en dus in het paspoort geen vaccinatie met 6 weken, 9 weken en 12 weken staat.

Dierenartsen zeggen dan dat een hond niet volledig ingeënt is tegen Distemper, Hepatitis en Parvo met als reden dat er slechts eenmalig een DAP vaccinatie is gegeven.

Dan komt het vaccinatieschema weer naar boven, waarin staat dat de honden toch echt met 6 weken en 9 weken ook gevaccineerd hadden moeten worden. Waar dat niet mogelijk is moet er dan tenminste nog een “boost” van de Parvo vaccinatie worden gegeven, aldus zo’n dierenarts.

Met vaccinaties tegen Leptospirose gaat het nog een stap verder. Niet alleen komt daar de boost ter sprake (het herhalen van de eerdere vaccinatie), maar stellen dierenartsen dat dat er onvolledig is gevaccineerd (als de L2 vaccinatie is gegeven), omdat het gebruikte vaccin niet alle varianten dekt.

Dat is een raar verhaal, omdat er meer dan 200 varianten van leptospirose zijn en het hier gaat om een vaccin dat tegen 2 varianten werkt tegenover een vaccin dat tegen 4 varianten werkt.

Als je toch al vaccineert is het natuurlijk beter om dat tegen zoveel mogelijk varianten te doen, maar dat rechtvaardigt niet om een hond in korte tijd met 2 keer een extra dosis vaccinatiestoffen te belasten.

Als reden voor de booster wordt gezegd dat de vaccinatie zonder die booster niet goed werkt. Dat is vreemd, want met het inenten van het vaccin worden door het lichaam van de hond antistoffen aangemaakt. Verderop in dit artikel staat uitgelegd dat een dergelijke boost niet alleen onnodig, maar zelfs ongewenst is.

Bovendien staat in het paspoort aangegeven hoe lang een eventuele eerder gegeven vaccinatie minimaal geldig is en wie is dan de Nederlandse dierenarts om daar vraagtekens bij te zetten?

Het is nog erger met dierenartsen die ronduit zeggen dat ze de vaccinaties, zoals die in het buitenland zijn gegeven, niet vertrouwen en alles opnieuw willen doen.

Onderzoek naar immuniteit

Er zijn onderzoeken naar de duur van immuniteit tegen ziekteverwekkers ten gevolge van vaccinatie. Een immunoloog die al ruim 40 jaar onderzoek doet is Dr. Ronald D. Schultz.

Hij schrijft dat de aanbeveling om jaarlijks te vaccineren in de jaren 70 van de vorige eeuw is gedaan zonder wetenschappelijke onderbouwing dat er noodzaak is de immuniteit zo vaak te vergroten.

Bovendien stelt hij dat de aanwezigheid van bestaande antistoffen invloed heeft op de reactie op vaccinaties, net zoals antistoffen van de moederhond bij jonge puppy’s invloed heeft op de reactie op vaccinaties.

Het onnodig vaccineren van een hond die antistoffen heeft biedt geen voordelen, maar het kan wel ernstig gevaar opleveren voor de hond.

De onderzoeken tonen aan dat er een langdurige en wellicht levenslange bescherming is tegen ziektes bij honden die eenmalig, op de leeftijd van 16 weken, zijn gevaccineerd.

De immuniteit tegen de ziekteverwekker bleek gedurende vele jaren 100% te zijn, zowel als de hond in direct contact kwam met het virus, als ook uit bloedtesten, waarin met een titerbepaling werd gekeken hoeveel antistoffen het bloed nog bevat tegen een bepaalde ziekteverwekker.

ZiekteverwekkerImmuun bij contactImmuun bij bloedtest
Distemper7 jaar15 jaar
Parvo7 jaar7 jaar
Hepatitis7 jaar9 jaar
Rabiës3 jaar7 jaar

Dit zijn dus minimale tijdsperioden waarin de hond immuun is voor de ziekten en deze immuniteit aangetoond kan worden in het bloed.

Net als mensen hebben ook honden informatie opgeslagen in geheugencellen. In menselijk bloed zijn op latere leeftijd geen antistoffen aanwezig tegen ziekten waartegen als kind is gevaccineerd. Zodra mensen echter in aanraking komen met de verwekkers van deze ziekten, dan zullen de geheugencellen op gang brengen dat antistoffen tegen die ziekteverwekker worden aangemaakt.

Dit betekent dat, zelfs als na de in de tabel genoemde jaren van immuniteit bij bloedtest er geen antistoffen meer in het bloed zitten, de geheugencellen van de hond ervoor zullen zorgen dat die antistoffen weer worden aangemaakt zodra de hond met de ziekteverwekker in aanraking komt.

Dit betekent dat een titerbepaling zal laten zien dat er geen antistoffen meer in het bloed zitten, maar dat de hond in staat is die weer aan te maken zodra dat nodig is.

Dr. Schultz benadrukt verder dat vaccins gevaarlijk zijn en gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken bij honden. Elk vaccin heeft het potentieel om de hond te doden of slopende chronische ziekten te veroorzaken, waaronder kanker en allergieën. Elke 3 jaar opnieuw vaccineren of nog erger, elk jaar opnieuw vaccineren, is te vaak en brengt dit risico met zich mee, aldus deze expert op het gebied van immunologie.

Gebleken is dat veel dierenartsen dit onderzoek negeren en de farmaceutische industrie er alle (financiële) belang bij heeft om dierenartsen te overtuigen van het tegendeel van dit onderzoek.

Zo worden hondenbaasjes op onnodige kosten gejaagd en erger dan dat, honden worden veel te vaak blootgesteld aan gevaarlijke entstoffen die hun gezondheid bedreigen in plaats van die gezondheid te beschermen.

Terug naar: Gezondheid van hond en puppy

Blogs over gezondheid

Reacties zijn gesloten.